بخش مهمی از فعالیت حرفهای دکتر مسعود جوادی در حوزه درمان وابستگی به مواد و برنامههای درمانی مرتبط با اعتیاد گذشته است.
تجربه بالینی، فعالیت آموزشی و مدیریت مراکز درمانی، سه بخش اصلی مسیر حرفهای او را شکل دادهاند.
وقتی بیماری برای درمان مراجعه میکند، اولین سؤال من این نیست که «چه چیزی مصرف میکند؟»
اول باید وضعیت او را بفهمیم.
الگوی مصرف، مقدار و مدت مصرف، دفعات ترک، اتفاقی که باعث بازگشت به مصرف شده، وضعیت خواب و خلق، داروهای مصرفی، بیماریهای همراه و شرایط خانوادگی هر کدام اطلاعات مهمی به ما میدهند.
بدون این اطلاعات، انتخاب روش درمان بیشتر به حدس شبیه میشود تا پزشکی.
به همین دلیل، ارزیابی برای من یک مرحله تشریفاتی قبل از درمان نیست؛ بخش اصلی تصمیمگیری درمانی است.
قبل از انتخاب روش درمان باید مشخص شود مسئله دقیقاً چیست و چه عواملی آن را ادامه میدهند.
درمان یک فرد با وابستگی به مواد افیونی، شرایط متفاوتی با فردی دارد که با محرکها، الکل یا مصرف چند ماده درگیر است.
ترک مصرف بدون توجه به مشکلات روانی، خواب، اضطراب، افسردگی یا عوامل رفتاری میتواند روند درمان را دشوار کند.
قطع مصرف، پایان درمان نیست. مرحله بعدی برای تثبیت تغییرات و کاهش احتمال بازگشت اهمیت زیادی دارد.